Elhamdülillah – Yunus Emre

Bir acîp onulmaz derdim var benim,
Derde dermân buldum elhamdülillâh.
Vâsıl oldum Muhammed Mustafâ`ya,
Ağlar iken güldüm elhamdülillâh.

Açıldı sır bâb’ı şeyhim yüzünden,
Cân safâlar sürdü tatlı sözünden,
Mâsivâ tozunu gönül yüzünden,
Tevhîd ile sildim elhamdülillâh.

Bir şehre vardım ki adı bilinmez,
Bir bahre daldım ki dibi bulunmaz,
Mürde dil olûben geri dönülmez,
Ölmezden ön öldüm elhamdülillâh.

Hakk’ın dergâhına tutmuşum elim,
Gördüğüm halleri şerheyler dilim,
Yokluk ummânına uğradı yolum,
Fenâfillah oldum elhamdülillâh.

Yûnus Emre’m kâmil oldu imânım,
Vâsıl ı illâllah oldu bu cânım,
Lâ mekân şehridir şimdi mekânım,
Bekâ billâh oldum elhamdülillâh.

Yûnus Emre




"Bu sayfa 553 kere görüntülendi."

Bir Cevap Yazın