Şah-ı Nakşibend (k.s) Kerametlerinden (II)

Dervişlerden biri anlatıyor:

-Şah-ı Nakşibend hazretleri, bir gün evimizi şereflendirmişti. O gün evimizde hiç un bulunmadığı için çok utandım, çok üzüldüm. Ancak az bir miktar un satın alabildim. Eve geldiğimde bu mahcubiyetimi gören Hace hazretleri bana,

-Bu unun, ne kadar olduğunu kimseye söyleme, dedi

Hace hazretleri evimizde on ay boyunca kaldı. Bu arada mübarek sohbetlerine katılmak üzere çok sayıda mürid ve sevenleri evimizden hiç eksik olmuyordu. Misafirlere ikram etmek üzere yaptığımız ekmeklerde, o az miktardaki unu kullanıyorduk. Un hiç eksilmiyordu, miktarı hep aynı kalıyordu. Ne zaman ben, Hace hazretlerinin bana söylemiş olduğu tavsiyeye karşı geldim ve bu halin sırrını ev halkıma anlattım. İşte o zaman, unun üzerindeki  bereket gitti. Ama bu hal, benim Hace hazretlerinin velayetinin yüceliğine olan inancımı artırmıştı.

Kaynak : Ehl-i Beyt İmamları Kitabı sayfa 107,108

Yazar : Siraceddin Önlüer




"Bu sayfa 264 kere görüntülendi."

Bir Cevap Yazın